​

Satır. Satır.
Dokuduk.
Hikayemizi.
İlmik, ilmik işledik.
Aşkımızı.
Motiflere aktardık sevgimizi.
Hikayemiz gökkuşağı oldu dünyaya.
İlmikler ile sözümüzü, hikayemiz ile aşkımızı saçtık.
Evrene.
Yıldızlar kıskanmıştı bizi.
Dağları, ormanları sarmıştı.
Sevgimiz.
Biz.
Işık ve su olmuştuk toprağa.
Biz. Bir olduğumuz da.
Ezgi olduk sazın telin de.
Söz olduk türkü de.
Aşk olduk hikaye de.
Ama.
Sonsuzmuş sandık hikayemizi.
Ama.
Son. Yazacak kalem kalmadı sandık.
Ama. Sustuk.
Uzakmışız, yokmuşuz gibi.
Sustuk.
Herşey olabiliyorken, bir biz olamadık.
Hiç olmamışız gibi.
Sustuk.
Sarılmak varken yüreğimizle.
Biz.
Sustuk.
Sen güneş olurken evrene.
Ben sustum.
Ölüme giderken ben.
Sen sustun.