​

Belki gözlerimden yaş düşmez benim, belki ben üzülmem sanırsın.
Ben kendimden önce kaybettim seni, öyle çaresiz, öyle kalandım..
Yalandın bir bahar gelip geçen çiçek gibi.
Zamandır sanki yaraları sardığı sanılan.
Kanandım her yüzüme gülüp gözüme bakana.
Yalansız nefret bile sevginden iyi.

Bir bakışınla gündemim degişir, sesini duyduğumda silinir hafızamdan bütün şarkılar.
Konuşsam sesim çıkmaz sussam içim bagırır. Bu binalar bu şehir bizi saklamaz.

Belki artık umut bile tükendi, sonumu görüyor gibi hissediyorum.
Herkes hayatına bir şekilde devam ediyor.
Ben hep adım atmaya korkan biriyim.
Hep bir şüphe hep bir düşünce kafamın içinde.
Belki de hersey kendi kurıntum.
Ben her çiçegi gördüğümde seni düşlerken.
Sen benim çiçegimi kaç yıl kuruttun..