200

YAKALAYIP DURDUM ZAMANI
Yakalayıp durdum zamanı,kurdum durdum kendimce
Yetmedi bir de düşündüm,saatlerce
Kırıldığımı,sevindiğimi,üzüldüğümü
Fakat elimde bir boş söz

Gözümdeki yaşlar dindi,artık bitti
Vakitler oyalar insanı,geçmeyi de bilmezler
Şayet kimseyi istemem,tek ben
Yangınlarım dindi,tek bir acı bile kavrulmadı

Beni tanımlayan bir cümleyi buldum,adı huzur
Şuralar benim yerim,kalbimin odaları
Kıyıp gidemem ben yine denizleri izlerim
Geldiğimde maviler benimle yine hep (HANDE FINDIK)