​

FERAH ZEYDAN' A VERDİĞİM

HAYDİ GİT KENDİ YOLUNA

Gözlerın sanki birer sonsuz uçurum
Bakınca düşeceğimden korkuyorum
Sevgimi sonsuzca veremezsem sana
O zaman da belki kendimi vururum

Bakma öyle aşkı beceremiyorum
Yenik düştüm kimi sevmeye kalktıysam
Yüreğine yetemezsem diye yanarım
Artık nasıl tüm düşlerimi kırdıysam

Bırak beni haydi git kendi yoluna
Sev seni üzmeyeni bulduğun anda
Ben bakarım başımın çaresini nasılsa
Bul seni hak edeni üzülmem ben korkma