40000

Zehirimsin Sağlam
Ben çıkmazların kaybettiği sokaktayım,
Ağlarım.ben kendi halime, yok olan umudum. Üzülürüm ben var olmayan insanlığına. Kaderinden sır der kaderimi yaşarım, üşürüm. Beni ısıtan senin tenin değilde güneş Olmasına.Galip Edersin de yidizi unutursun Mağlup eder ezersin ya Beni. insanın insandır Katili dön bir bak Maziye yine İnsandır seni iten adillik Bekler insan adil olmadığı Halde Tesellimdir. Sensizlik. Sebebi sen olsanda Sebebini bilmek Dur Kahır veren acı gülüşlerin Suskunluğumdur Haykırışların nın eseri dir akan Gözyaşım saygımdı Kıymet bilmediğin duruşum Sevgindi beni içten Kemiren Değişmez asıl seven sevgisini paha Menfat uğruna Unuttun Özünü Bakmadın aynaya Sormadın kendine etmedin istişare yargıların Mahrumu ettinde kalbini saran kör kuyuya hapsetin bizi yargısız infazın mahmedisiydi duruşmamız çıkan Sözün dü kaleminizi kıran Unutma seni beni katleden kibrindi bitren zehrimsin.......

●Yazar: İSA DEDEOĞLU