​

kullanılmış kadın fotoğrafları gibiydi yüzün
neresine baksam seni göremediğim

gülümsemendeki ihanet, tepesiydi buz dağının
soğuktu çok soğuk
aşkıma donuk gözlerle bakışın

kareler vardı, an be an
dokunurken sana
yanan ellerim, yaban ellerle soğrulur karelerinin
mühürlediğim dudaklarının arasındaki yemindi ihanetin

ve alnındaki her çizginin altındakiydi bendeki masumiyetin
utanç duvarlarını kan kırmızıya boyar şimdi yanakların
ve kirli yazgılar şakaklarında okuduğum

ve kıyamadığım için sana yine de
defalarca istediğim öpmeleri
alnına koyamadığım

ve hangi saçının teli
kaç kere savrulacak döşeklerde, benden habersiz

kullanılmış kadın fotoğrafları gibiydi yüzün
suretinden ayrılmış ışığın
solmuş teninin yaprağı
sonbahar karelerinde

neresine dokunsam
neresine baksam
kendimi sende göremediğim

zor, çok zor olsa da kabul
gördüm gerçek yüzünü
sadakatime etmiştim yemin
ağırıma gidiyor
sevgimi bozamadı ihanetin

ben seni güzel sevdim be adam



ışık özlem saraçoğlu