20000

Kırılmış tırnaklarımla bir çizik daha attım,
Geçip giden koca bir gün adına,
Baş ucumdaki duvara.
Ve birden dökülmeye başladı mazi,
Düşüncelerimin ıslak zeminine.
Şuradaki çizgiler miydi hayatımın baharlarına ait olanlar.
Altındakiler de kara bulutlu günleriminkiler sanırım.
Ne de çok çizik var böyle.
Hepsini ben mi kazımışım bunların, duvara.
Bu hesap işi omzumda ağır bir yük oluverdi birden.
Kaldıramıyorum.
Belki de bırakma vakti geldi artık.
Hem biraz da gözlerimin altındaki çizgiler tutsun bakalım,
Geçen zamanın çetelesini.