​

Bendeki eski fotoğrafa
Bir an daldım ama , geçmişe baktım seni hatırladım
resimine baktım aldım kıyamadım , söküpde atamadım,
Kalbime baktım seni bulamadım ama kendime vardım akıllandım dersimi aldım
bi sonuca varamadım
geçmişi yaktım


...

Döndüm, soğuk duvarda duran aynaya baktım baktım bendim ama kendim tanımadım
Sonra fısıldadım, dedim ki: arda sen ne yaptın?
Farkındayım Sana fazla kapıldım, yalanına kandım
fazla inandım
ben sana yandım
Sana vardım
Ama sen naptın
Hançeri taktın


O an aynaya kendime baktım dedim
Dedim"Ben kendime ne yaptım?
Çevreme baktım . Dostuma vardım
Bahrıma bastım farkına vardım
bi sigara yaktım aklımı aldım
Adını andım ahımı aldın
yüzüne baktım, yabancılaştın
Bana yaklaştın gözüme baktın
Gördüm gözündeki nefreti duyguyu
besteyi şarkıyı ruhumu
​Cüzdanda kalan buydu yakıldı sanma mâzî;
Zira ki yâd-ı yâr ile dahi yandı bu kâlb-i râzî..

Gönlümdeki arazi
Aynadaki tam bir enayi
yani Sana güvenen kendimi yaktım
Dödüm küllere baktım, darmadağındım
Aynada gördüğüm bu gölgeye kandım
benim benim kaderim senin eserin
Hayır, en büyük ihanet sen değildin
bendimEn büyük hata, benim kendim
Sana fazla kapıldım... Biliyorum, bir hata yaptım.
O kör inancımla, sözlerine nasıl inandım?
Bilmiyorum
Döndüm, bu yüzüme baktım, yabancılaştım kendime;
Şimdi bu sessizlikle baş başa kaldım

Oysa en büyük yanlışı ben kendime yaptım.

Biliyorum... hata yaptım...