70000

YIKILMIŞ HAYALLER
Kıta 1
Bir fotoğraf kaldı senden geriye,
Bakmaya kıyamam gece yarısı diye.
Adını andıkça içim kan ağlar,
Sensiz geçen günler ömre zarar.
Kıta 2
Sokaklar bomboş, ben daha tenha,
Düştüm ayrılığın en derin kuyuya.
Kimse anlamadı içimdeki yangını,
Sen götürdün benim bütün baharımı.
Nakarat
Yıkılmış hayaller üstünde yürüyorum,
Her gece adını sessizce anıyorum.
Sen mutlu ol diye kendimi harcadım,
Bir vefasız sevdaya ömrümü adadım.
Yaktığın ateşte küle döndü yıllarım,
Senden sonra soldu bütün umutlarım.
Dön desen gelemem, kal desen kalamam,
Bu aşkın hesabını dünyada soramam.
Köprü
Kadehler dost oldu dertli geceme,
Hasretin zincir vurdu yüreğime.
Ölmek değil zor olan inan bana,
Sensiz yaşamakmış her gün cehennemle yana yana.
Son Nakarat
Yıkılmış hayaller üstünde yürüyorum,
Her gece adını sessizce anıyorum.
Bir mezar taşı gibi sustu duygularım,
Sen giderken bitti bütün şarkılarım...