10000

Sevgilim, buğulu camlara adını yazıyorum,
Her harfinde biraz daha eksiliyorum.
Nefesim yetmiyor sanki seni yaşatmaya;
Sildikçe geçmişi, ben daha çok bitiyorum.
Gözlerim dolacak seni andığım zaman, biliyorum.
Susmak gelmiyor içimden ama artık çok yoruldum.

(Nakarat)

Haykırsam duyulmaz sesim, yansam küllerim geriye kalmaz.
Gecelere seni anlatsam, bir daha sabahlar olmaz.
Adındır, aklıma düştüğünde benliğimi benden alan;
Ve kendimden geriye kalan, uçsuz bucaksız sensizliğin var.