​

Verse 1:
Kabullen geçmişi, dönme ardına
Enkazın içinde, bakma ardına
Mahvolmuş hayatın, yorma kendini
Toparlarsın elbet, kırma kalbini
Belki büyürsün, yeşerirsin sende
Çıkarırsın sessiz haykırışları ruhundan

Nakarat:
Bağırmak isterdim
Hıçkırarak ağlamak
Gittiğin sokaklarda, ardından bakmamak
Uğrarsın evime, kalbinde büyük bir boşlukla
Ararsın mumla, sahip çıkamadığın kalbi

Verse 2:
Yanıyor evi henüz içinde yaşıyorken
Yıllarca büyüttüğü aşka başkaları sahip çıkıyorken
Gelmemeye giden bir adam kokuyordu
Gidişine takılı bir kadın ağlıyordu