20000

Göklerin rengi değişmiş, rüzgarın dili farklı,
Belli ki senin serinliğin başka sokaklar için saklı.
Kırılan dallarımda mevsimler donup kaldı,
Senin bulutun geçse de gölgene kimse inanmadı.

Sen başka şehirlerin yağmurusun, beni ıslatamazsın,
Çorak gönlümde bir tek fidan bile canlandıramazsın.
Bu topraklar çoktan küstü güneşin vaatlerine,
Kurumuş çiçekleri bir daha uyandıramazsın.

Gökgürültünü duyuyorum ama bulutlar artık yabancı,
Sanki uzak bir fırtınadan kalmış içimdeki o ince sancı.
Şimşeklerin çaktıkça her yer bir parça daha uzaklaşıyor,
Gidişin değil, kalışındaki bu sessizlik en acı.

Şimdi dilediğin yere yağ, dilediğin yolu güldür,
Benim payıma düşen sadece tozlu bir dündür.
Sende dirilen ne varsa, bende biten odur;
Ateşin başkasını ısıtsın, bende kalan sadece küldür.