500

ALIŞTIK
Yüreğim her zaman ki gibi yine seni sevdiğini haykırdı, bu sabah susturamadım.
Ne kadar anlatmaya çalışsam da yokluğunu anlatamadım.
Ben vazgeçtim artık senden, ama o ısrarcı senden vazgeçmemekte.
Seni ilk gün ki gibi hâlâ çok sevmekte ve özlemekte.
O an neyi anladım biliyor musun? Sevgilim...
Kalbim ve ben düşman oluyoruz.
Ayrı düşüyoruz, konunun her “ SEN” oluşunda.
Bize her geri dönme, bizi her geri sevme ihtimalinde.
Çaresiz ve umutsuz hissettiriyor bizi sensizlik.
Belki unutamadık her ikimiz de seni ama,
Sensiz de yaşamaya, nefes almaya alıştık.