60000

Bahanelerden yorulmuş
Hayattan da bıkmışım
Sen de yoksun artık,
Ne anlamı var yaşamanın?
Yanımda yokken başarmak zordu,
Hâlâ seni içimden atamadım
“Ne derdin var?” diye soranlara
Gözlerine bakıp anlatamadım
Ben utanmam çünkü
Yalanı kuran sendin
Kalabalıklar içinde bile
Beni yalnız bırakan sendin
Artık istemem seni yanımda
Vaktin vardı, yoktun aslında
Bana ayıracak bir kalbin varken
Sen bahanelere saklandın hâlâ

Geceler uzun, sabırlar kısa
Her şey sustu içimde ansızca
Ben seni gerçek sanıp severken
Sen beni bırakmışsın yarı yolda
Şimdi kimseye inanmıyorum
Geleni de hemen uğurluyorum
Bir zamanlar sana ait olan kalbimi
Toplayıp yeniden taşıyorum
Bahanelerden yoruldum,
Hayattan da bıkmışım
Sen de yoksun artık,
Ne anlamı var yaşamanın?
Yirmili yaşımı kırk gibi yaşıyorum
Boş sokaklarda seni arıyorum
Saçımı okşayanı sevgi sanıyordum
Dünyayı cennet gibi görüyordum
Meğer hepsi bir yalanmış
Gözlerin bile bana harammış
Ben seni ömür sanarken
Senin sevgin kısa bir rüyaymış

Şimdi geceler daha soğuk
İçimde kalan tek şey yorgunluk
Ben seni aşk diye yaşarken
Sende sadece bir alışkanlıkmışım
Bir gün döner de beni sorarsan
Aynı yerde bulamazsın
Ben o eski ben değilim artık
Küllerimden bile tanıyamazsın
Bahanelerden yoruldum,
Hayattan da bıkmışım
Sen de yoksun artık,
Ne anlamı var yaşamanın?
Yirmili yaşımı kırk gibi yaşıyorum
Boş sokaklarda seni arıyorum
Saçımı okşayanı sevgi sanıyordum
Dünyayı cennet gibi görüyordum
Yalan yok cok seviyordummm