​

Yastığımda kalan kokun
Tek tesellim şimdi budur
Ayrılık ölümden beter
Beklemek köhne bir umuttur
Aşk iki kişilik ayrılık tek
Kalanın mecali yok gidenin gönlü pek
Ya bir gün gelir diye değermi gönlüm
Onca yılı heba etmek
En son sarıldığın yerde kaldı gölgem
Vasıfsız cibiliyetsiz kimsesiz şimdi heybem
Bakma bu haykırışlara
Dönsen bile ben affetmem..