​

Intro
Dengelik derler lafta, teraziler bozuk,
Sözler eşitlik ama yük hep aynı omuzluk.
Kalbimde iz, cebimde dert, aklımda hesap,
Bu düzenle barışmam zor, ben içimle kavga.
Verse 1
Çocukken “dayan” dediler, büyüdüm sırtım kambur,
Sevgi şartlıydı hep, hata lükstü bana mahsur.
Düşersem kalkmam beklendi, ağlamak yasak,
“Erkek adam susar” dediler, içimde fırtına, kasırga.
Aşka gelince güçlü ol, her şeyi sen toparla,
Ev geçindir, kalbi sar, yine de suçlu sen patla.
Lafta herkes eşit, dillerinde adalet,
Ama icraata gelince yüklenirler yok hiç merhamet.
Nakarat (Hook)
Lafta eşitiz derler, gerçekte denge yok,
Yükü sırtıma koyup “güçlüsün” deyip geçen çok.
Kalbimle dövüştüm her gün, hayatla ringdeyim,
Sevgi de savaş da bende, ben bunun içindeyim.
Verse 2
Sevdim mi tam severim, kaçış bilmez huyum var,
Ama kırıldım mı sessiz, içimde bin duvar.
Hesap sordum kendime, aynalar acımasız,
“Bu kadar yük niye sende?” diye sorar vicdansız.
Toplum rol biçer durur, maskeler seri üretim,
Adam olmanın bedeli sanki sürekli tüketim.
Ne zaaf hakkım var ne de durup dinlenmeye,
Ama yine ben suçluyum her şey ters gitmeye.
Bridge
Bu bir isyan değil, bu iç dökme,
Gerçeği söylerken dilim keskin, gönlüm sökük be.
Eşitlik pankartta değil, yükte olur kardeş,
Terazi tek taraflıysa adalet olmaz, net.
Nakarat (Hook)
Lafta eşitiz derler, gerçekte denge yok,
Yükü sırtıma koyup “güçlüsün” deyip geçen çok.
Kalbimle dövüştüm her gün, hayatla ringdeyim,
Sevgi de savaş da bende, ben bunun içindeyim.
Outro
Ben sustum diye güçlü sandınız belki de,
Ama her sessizlik birikmiş bir çığlık içinde.
Eşitlik sözle değil, omuzla ölçülür,
Bu rap hayatın içinden, aynaya bakınca görülür.