​

Şu tellerin ardında ki dağlar
Baktıkça damlar gözümden yaşlar
Ah bu ateş beni yakar, ardından ciğerim dumanla dolar
Pas tutar demir kapılar, açılmadıkça mazgallar
Yerle bir olur umutlar, halime bir ben bir de cigaram ağlar

Hasret kaldım güneşli günlere
Gidebilsem keşke özlediğim yerlere
Bende düştüm biyerde
Sevmeler sadece dillerde

Sessizce yok oluyorum gibi
Beklemediğim anda gördüm en dibi
Ne yapacağımı bilmiyorum şimdi
Gecenin karanlığı başıma indi
Aylarım yıllarım birbirine girdi
Bedenim ayakta ruhum toprağa girdi