bir film gibiydi hayatım,
Renkleri unutmuş, yorgun ve bayat.
Sonra sen geldin, sessiz bir kar gibi,
Örttün tüm yaraları, dindirdin harbi.

Gözlerinde buldum kayıp huzuru,
Sanki gökyüzünün en berrak suyu.
Kirlenmiş ne varsa dünyada kalan,
Seninle silindi, hepsi bir yalan.
Eski hatıraları rafa kaldırdım,
Ben seninle yeniden doğdum, uyandım.

Herkes bir renk peşinde koşup dururken,
Ben sende buldum en saf halini.
Kırmızı tutkuymuş, mavi umut,
Ama aşkın rengi beyazmış meğer...
Lekesiz bir sayfa, sonsuz bir ışık,
Kalbim artık sadece sana alışık.

Adım attığın yer çiçekleniyor,
Karanlık gölgeler bir bir sönüyor.
Ne bir gurur kavgası ne de bir hüzün,
Güneşten daha parlak inan ki yüzün.
Yürüdüğümüz yollar aydınlık şimdi,
Kış bitti sevgilim, bahar vaktidir şimdi.

Gökkuşağı kıskansın bu sadeliği,
Göz kamaştıran o eşsiz duru deliliği.
Boyayalım dünyayı bembeyaz bir düşe,
Hapsolalım seninle bu sonsuz gülüşe.

Herkes bir renk peşinde koşup dururken,
Ben sende buldum en saf halini.
Kırmızı tutkuymuş, mavi umut,
Ama aşkın rengi beyazmış meğer...
Lekesiz bir sayfa, sonsuz bir ışık,
Kalbim artık sadece sana alışık.

Aşkın rengi beyazmış sevgilim...
Tıpkı ruhun gibi,
Tıpkı yarınlarımız gibi.
Bembeyaz...