Özlü bir söz gibiydi sana sevdiğimi söylemek,
Ve mısralar döküldükçe yağmur indi defterime.
Sensizliğin olasılığıydı gözlerimdeki sağanak yağışın nedeni,
Var olman geldi aklıma; gülümsedim, belirsiz belirli.

Sensiz günlerimi yok saydım, artık değişmişti doğum zamanım,
Ve seninle yeniden doğduğum gibi, sen yoksan yaşayamazdım.
Yine ağladım anlamsızca, oysaki sen yanımdaydın,
Anladım ki ben aşkı tariflere sığdıramadım.

Bugün farklı tarzım, kafiyeleri bir tarafa bıraktım,
Yetmedi kafiyelerin gücü seni, beni, bizi anlatmaya.
Biz seninle bir tarih yazdık imkânsızlık savaşında,
Ferhat ile Şirin değildik belki, ama az dağ delmedik biz de bu yolda.

Sondan başlarım genelde, sonunda sen varsan eğer,
Senin olduğun günler sadece hayatımda kayda değer.
Bağdat kalsın o yanda, seni buldum yeter bana,
Sen tablomun renkli figürü, siyah beyaz hayatımda.