Yalan yok yalnızım ve üşüyorum,

Avucumda hırpalanmış geçmişim,
Çok zamandır kurumuş yaşlarım;
Gölgesindeyim dar bir sokağın,
Sessizce yürüyorum.

Yalan yok; bir sızı var içimde,
Her dünün hesabı peşimde...
Köşe başlarına ne uzağım, ne de yakın,
Arafta bir gölgeyim, bilmediği kimsenin.

Tanıdık birkaç anı geçiyor önümden,
Maskeler ardında hiç tanımadığım yüzler.
Yok yere yorulmuşum, hırpalanmış yaşım;
Birkaç yabancı uğurlar beni, sessizlikle...

Yalan yok; bir sızı var içimde,
Her dünün hesabı peşimde...
Köşe başlarına ne uzağım, ne de yakın,
Arafta bir gölgeyim, bilmediği kimsenin.

Boş bir ömür benden kalan,
Geride izi olmayan...
Yalan yok yalnızım...
Ve hâlâ, iliklerine kadar üşüyen.