Nerede o hayranı olduğum gülümsemen?
Kim örttü üstünü, kim gizledi sevinçleri bizden?
Hayaldi mutlu bir yaşam, düştük en derine,
Yine bir sevdanın sonrasındayım, bak ellerime...

Nerede o bakmaya doyamadığım gülüşün?
Her şeyin şahidi zaman, bu nasıl bir dönüşüm?
Gömüldü dünlere zamansız sevdam,
Artık ne bir umut, ne de içimde bir heyecan.
Anlamsız bir döngünün içine hapsolmuşum,
Var olmak bir hata, sanki kederden doğmuşum.
Ses ver yalnızlığım, her yer dilsiz ve sağır,
İçimdeki yük dünden daha kara, dünden ağır!

Gel ve dans et benimle, varlığımı çalan kadın,
Sokaklarda yankılanıyor, susturulmuş adın.
Aklımda sorular, kalbimde tekilliğin ayazı,
Silinmiyor alnımdan yalnızlığın yazısı.

Sorular birikmiş içimde, cevaplar hep firari,
Sefil ruhumun yok durağı, hali hep mi harabi?
Ederim ucuzladı, kırıldım bin bir yerimden,
Bir yangın yükseliyor, en derinden, en derinden...
Şehrin ışıkları sönük, penceremde yine Eylül,
Gelmeyen yolların sonunda, bitmiyor bu sürgün.
Duyuyor musun beni? Sesleniyorum sana,
Kaybolan hayatımın sen koydun en son adını...

Nerede o gülüşün?
Kim örttü üzerini?
Yine Eylül... yine sessiz...