Galata’da bir akşamüstü, rüzgar sert esiyor
Yüzüme çarpan vapur dumanı genzimi yakıyor
Sana ne zaman küssem, martılar halime gülüyor
İçimde bir yerlerde hep aynı sızı, yerini biliyor.

İstanbul, sen benim en güzel yaramsın
Hem kanatır canımı, hem derman aratırsın
Bir yanın cennet bahçesi, bir yanın kör karanlık
Kaçsam gidemem, kalsam her gün başka bir darlık.
Sen benim hem sevdam, hem bitmeyen kavgamsın.

Kadıköy’ün ara sokaklarında kaybolmuş gençliğim
İstiklal’de kalabalığa karışmış kimsesizliğim
Yedi tepen üstüme çökse de senden vazgeçemem
Ben bu şehirden başka hiçbir yerde "evimdeyim" diyemem.

Kız Kulesi şahit olsun kırılan kalbime
Boğazın serin suları ilaç olsun derdime
Seni sevmek, bile bile ateşe yürümekmiş
İstanbul, sende yaşlanmak aslında ölmemekmiş.

İstanbul, sen benim en güzel yaramsın
Hem kanatır canımı, hem derman aratırsın
Bir yanın cennet bahçesi, bir yanın kör karanlık
Kaçsam gidemem, kalsam her gün başka bir darlık.
Sen benim hem sevdam, hem bitmeyen kavgamsın.