Güneş küsüp saklanınca ardına akşamın,
Odama sızar yokluğun, buz keser tenim.
Sokaklar artık yabancı, gölgeler gardiyan,
Yokluğunda dar geldi şehir, öğrendim.

Adım attığım her yer sanki bir sürgün,
Her köşe başı düşman kesilmiş bana.
Katlanır hüzünlerim, susturamam kederleri,
Boğazımda bir düğüm, yutkunamam hasretini.

Tükendi içimdeki yorgun gururum,
Firar eder gözlerimden, durduramam yaşları.
Dön artık ne olur gel, bitir bu ayrılığı,
Dökülmesin artık sensiz, gözlerimin yaşları.

Bu şehir bana dar, bu şehir bana düşman,
Sen yoksan yanımda, nefes almak haram.
Duvarlar konuşur mu sandın kör geceleri?
Senin olmadığın yerde, sessizlik yakar canımı.

İsmini fısıldar rüzgâr, tenimde sen ürperti,
Bu nasıl bir kahır, aynamda durur yüzün.
Hasretle bekliyorum, sensiz geçmez zaman,
Sen yoksan yanımda, nefes almak haram.