Gündüzü gördüm
Geceyi sevdim
En bilindik yollarda
Yalınayak yürüdüm

Yüzünde acının
Kırk bir çizgisi
Kırık bir saat gibi
Dururdu bakışın

Baktım yaşamın kenarından
Adımı unuttum, yüzümü unuttum
Baktım ki eteğinde gülüşler toplamış kadınlar
Masum ve alaycı, karışık durgun

Baktım yaşamın kenarından
Kendi sesim bile bana yabancı
Gözlerinde sakladığın o ince sızı
Meğer içimi yakan oymuş asıl yangın

Dillenen kadınlarda
Bir ürperti, bir yemin
Çatlak kaldırımlarda
Unutulmuş adlar gibi

Ben çocuktum bir zamanlar
Yitip gittim, kim bildi
Oyuncaklarım dağıldı
Kaldı sende hepsi

Baktım yaşamın kenarından
Adımı unuttum, yüzümü unuttum
Baktım ki eteğinde gülüşler toplamış kadınlar
Masum ve alaycı, karışık durgun

Baktım yaşamın kenarından
Kendi sesim bile bana yabancı
Gözlerinde sakladığın o ince sızı
Meğer içimi yakan oymuş asıl yangın

Heyecansız ruhlar etrafında
Ağır ağır döner dünya
Bu coğrafyadan kalkar kullar
Balmumundan hayatlar akar

Özentiden örülmüş duvarlar
Gölgesinde kalır çocuklar
Kim dokunur kim susar
Kim kalır sabaha kadar

Baktım yaşamın kenarından
Adımı unuttum, yüzümü unuttum
Baktım ki eteğinde gülüşler toplamış kadınlar
Masum ve alaycı, karışık durgun

Baktım yaşamın kenarından
Kendi sesim bile bana yabancı
Gözlerinde sakladığın o ince sızı
Meğer içimi yakan oymuş asıl yangın (hey!)