300

Kalbimden dökülen
En parlak hislerim
Toprak anaya tohum olur
Yanaşınca ona, diyor bana
Korkma çocuğum
Vereceğim sana en güzel besinlerimi
Sesini, hissini
Kaybolmuşsun bu diyarda, bedenin burda ama
Ruhun çok uzaklarda

Söylüyorum şarkımı usulca, hislerim karışır akan sulara
Ama kayboldum, kayboldum...
Yolda, ruhumu ayırdılar parçalara, yedirdiler kuşlara
Doğa, söylesene bana, eğer söylersem yine şarkımı usulca, verir misin bana sesimi, hissimi umutla

Boğazım kanıyor akın akın bu soğuk betonlara, şimdi toprak ana başka diyarlarda, kaybolmuş o da
Lütfen bul beni bu dünyada, en güzel sözlerimi bir dövme gibi kazı ruhuna
Ah toprak ana...

Belki o zaman yaşarım korkusuzca...

Ama soldu çiçeklerim, soldu ruhum... kazıdım tırnağımla içimi, hissimi, sesimi...

Verecek misin bana en güzel besinlerini, sesimi, hissimi,
Sen böylesin, açar ekinlerin betonlarda
Yıldızlar gibi ışığım, görünmez uzaktan varlığım..
Nefesim nehir olur, doğaya hayat olur..

Ah çocuğum diyorsun şimdi yanaşınca, korkma, vereceğim sana en güzellerini, şimdi gel yanıma, bedenin burada ama ruhun çok uzaklarda...