​

Bir çığlık bir gözyaşı

Açtım gözlerimi dünyaya

Sevgiye aç minik ellerimle anne kokusu ararken

Gözlerini gördüm kocaman ela

Sardın sarmaladın belki de ilk defa



Ah benim annem

Ah benim var olmama sebep olan insan

Öyle çok istedim bilmeyi

Beni nasıl sevdiğini

Belki de şimdi şu an daha güçlü daha cevval

Böyle kolay yıkılmazdım her zaman



Şimdi büyüdüm oldum ben de anne

Sabah akşam öpüyorum o bal yanaklarından

Bilmesinler neden şüphe



Ah benim annem

Ah benim var olmama sebep olan insan

Öyle çok istedim bilmeyi

Beni nasıl sevdiğini

Belki de şimdi şu an daha güçlü

Böyle kolay yıkılmazdım her zaman



Şimdi anlıyorum seni

Beni nasıl sevdiğini

Ama keşke biraz hissettirseydin sevgini

Göğsünün altından taşan o sonsuz merhametini

Olsun olsun ben bilirim seni

Bakmazsın kimsenin gözyaşına

Canımı yaktıkları anda



Sersem dünyadaki bütün çiçekleri ayaklarının altına

Yatsam dizine ne iyi gelir yaralarıma

Ne iyi gelir çocukluğuma..