sen gidince ay bile küstü dünyaya
sensiz güneş nasıl doğar anlamıyorum
düşer hayalim akşamüstü deryaya
gözümdeki yaşlar donar ağlayamıyorum

duman duman olmuş bu şehrin
yalan yalan dolmuş gözlerin
hangi gönül bırakıp gider yarin
bunu kendime bile soramıyorum

ölenleri kaçırdık kalan sağlara
kıyıları döven dalgalara
ah o gözlerinden akan nura
gittin ya artık bakamıyorum