Kıta 1:
Vicdan azabım, sevdiğim yol arkadaşımdın
Gittin, geride kaldım, zaman bana düşman şimdi
Ne nasıl olur bilmem, ayrılık ağır bir yük
Nefes alamam gecelerde, ciğerim dolu hüzün

Beni geride bıraktım, kendime yabancıyım
Sensizliğe mahkûmum, tek kişilik yalnızlığım
Aynalar sorgu hâkimi, bakışlar suç delili
Kalbim kelepçeli, umutlar firari

Nakarat:
Çıktım vicdan mahkemesine, hapse mahkûmum
Duvarlar adını fısıldar, suçum sensiz oluşum
Tek umudum affın, kapıyı açan anahtar
Bu ayrılık azap olmasın, gel beni burdan kurtar

Kıta 2:
Her adımda seni arar ayak izlerim
Geçmişle boğuşurum, geleceğim sisli benim
Sensizliğin cezası ağır, müebbet gibi
Bir gülüşün yeter, yıkılır bütün bu zindanı

Gel yine eskisi gibi, yarım kalmasın düşler
Mutlu olalım, bahtiyar, bitsin bu karanlık günler
Bir “tamam” de, infaz ertelensin kalbime
Ben hazırım değişmeye, yeter ki dön yine

Nakarat:
Çıktım vicdan mahkemesine, hapse mahkûmum
Duvarlar adını fısıldar, suçum sensiz oluşum
Tek umudum affın, kapıyı açan anahtar
Bu ayrılık azap olmasın, gel beni burdan kurtar