Bir bakışta anlardık ne var içimizde,
Söz gerekmezdi, susardık gecemizde.
Kara gözler, kara kader,
İki kalp çarpardı, sanki aynı beden.

Uzun saç, rüzgâr gibi savrulurdu,
İçimdeki fırtına onda durulurdu.
İsteseydi verirdim her nefesi,
Ama "kuzeniz" dedi, yaktı hevesi.


Sonra geldi başka bir isim dudaklarında,
Ben sustum, o güldü başkasının yanında.
Öfkeyle attım kalbimi ateşe,
Yak dedim, yaksın, yeter ki unutsun her gece.


Bizi bilmez kimse, göz göze kaldık sadece,
Kalpte yangın, dilde mühür, sustuk sebepsizce.
Engeller koysa da aramıza bu mesafe,
O görse beni, çöker gözlerinde eski sahne.


Sonra geldim en yakınındayla oyuna,
Sandım ki unuturum seni, başka bir duyguda.
Ama sen döndün, "test ettim" dedin,
Sınav mıyım ben? Aşkı neye çevirdin?

Kırdık, döktük, sonra sustuk hep,
Yanlışlar dizildi, yoktu doğru tek.
Bitince biz, sevda durur sandık,
Ama içimizde hâlâ o ilk anı yandık.


Beni engelledin, ama biliyorum,
Arasam açarsın, görsen yine donarsın.
Bir gözyaşım yeterdi eskiden,
Şimdi sessizlik var, hem de derinden.


Bizi bilmez kimse, göz göze kaldık sadece,
Kalpte yangın, dilde mühür, sustuk sebepsizce.
Engeller koysa da aramıza bu mesafe,
O görse beni, çöker gözlerinde eski sahne.

İmkânsız dedin, ben hayale tutundum,
Sen gittin, ben içimde seni susturdum.
Adımız yok bu satırlarda,
Ama bu şarkı, senle ben, sonsuza kadar...