Sessizlik içinde yankılanan bir ses,
Kalbimde fırtına, dışarda kış ve nefes.
Gözlerimde gölgeler, karanlıkta kaybolmuş,
Ama içimde bir ışık, hiç sönmemiş, solmuş.

Zincirler kırılır, kırık dökük umutlar,
Gizli yaralar saklar gece yarısı fısıltılar.
Sessiz bir savaş, dışa vurulamayan acı,
Ama her karanlıkta bir aydınlık saklı.

(Nakarat)
Karanlıkta yürürüm, gözlerim kamaşsa da,
İçimde saklı bir güç, her fırtınada var da.
Duy beni, hisset beni, anlatamam sözle,
Karanlıktaki aydınlık, yıkılmaz hiçbir sözle.

(Verse 2)
Yaralı bedenimde sessiz bir çığlık var,
Yalnızlık içinde umut arayan bir bakış var.
Gecenin koynunda kaybolan hikayem,
Ama içimdeki ışık hep bana seslenem.

Gözyaşlarımda yüzlerce saklı sır,
Korkularımla savaşıp yükselirim her an bir.
Kelimeler yetmez bu hisleri anlatmaya,
Karanlık olsa da ışığım sönmez asla.

(Nakarat)
Karanlıkta yürürüm, gözlerim kamaşsa da,
İçimde saklı bir güç, her fırtınada var da.
Duy beni, hisset beni, anlatamam sözle,
Karanlıktaki aydınlık, yıkılmaz hiçbir sözle.

(Bridge)
Beni göremeyenler karanlıkta kaybolur,
Ama ben ışığımla yolları bulurum.
Acı ve sevgi iç içe, hayat bu döngü,
Karanlıktaki aydınlık, ruhumun özgürlüğü.

(Nakarat)
Karanlıkta yürürüm, gözlerim kamaşsa da,
İçimde saklı bir güç, her fırtınada var da.
Duy beni, hisset beni, anlatamam sözle,
Karanlıktaki aydınlık, yıkılmaz hiçbir sözle.