Gökyüzü duman, şehirler yıkık,
Çocuk ağlar, dünya yine suskun, ayıp!
Kimin elinde güç, kimin elinde kan,
Adalet yoksa yarınlar hep yalan.

Sözlerim ateş, kalemim barut,
Haklı direnişten doğar umut,
Bir gün döner devran, zalim yanar,
Mazlumun duası göklere çıkar.

(Nakarat)
Kahrolsun zulüm, kahrolsun gece,
Direniş büyür her sokak köşede.
Yıkılsa duvarlar, açılır sabah,
Özgürlük doğar kanayan topraktan.

(Verse 2)
Taş atan ellerde gelecek var,
Korkusuz kalplerde cesaret var,
Susturamaz sesimizi hiçbir kurşun,
Yüreklerimizde isyan dolu coşkun!

Bize öğretilen hep sabretmekti,
Ama susmak, en büyük ihanetti,
Şimdi bağırıyoruz, tek bir ağızdan:
Zulme karşı dimdik, omuz omuzdan!

(Nakarat)
Kahrolsun zulüm, kahrolsun gece,
Direniş büyür her sokak köşede.
Yıkılsa duvarlar, açılır sabah,
Özgürlük doğar kanayan topraktan.

(Outro)
Bir gün gülecek, yine gülecek çocuklar,
Kırılacak zincir, yıkılacak duvar,
O gün geldiğinde yazılacak tarihe:
“Zulüm kayboldu, kazandı adalet!”